Pleidooi voor vrijspraak

Pleidooi voor vrijspraak

Pleidooi voor vrijspraak mishandeling deurwaarder

Omdat de pers geen toestemming kreeg om de hoger beroepszaak van Bea op te nemen, waar ze in eerste aanleg is veroordeeld voor het mishandelen van de deurwaarder, hebben we besloten het pleidooi van Bea vooraf al op te nemen.

 

Pleidooi hoger beroep 2 februari 2018
hoger beroep 10 november 2017 werd regiezitting
Mishandeling gerechtsdeurwaarder en smaad en laster notaris.
Ieder word geacht de wet te kennen. Niet doden niet stelen niet dwingen.
Dwang vanuit publiekrecht is strafbaar op art 365 sr.
Dwang van uit privaatrecht is strafbaar op art 284 sr
Een van beiden of in samenspannen is art 273 sr lid 2 : gegevens die door misdrijf zijn verkregen uit een geautomatiseerd werk van een onderneming van handel, nijverheid of dienstverlening en die betrekking hebben op deze onderneming, bekend maakt of uit winstbejag gebruikt, indien deze gegevens ten tijde van de bekendmaking of het gebruik niet algemeen bekend waren en daaruit enig nadeel kan ontstaan.

Mevr Vullings, nader te noemen gerechtsdeurwaarder pleegde een aantoonbare onrechtmatige daad zoals beschreven in artikel 326 Wetboek van Strafrecht.
Zij heeft met listige kunstgrepen en het samenweven van verdichtsels door het verlenen van een dienst, zich schuldig gemaakt aan oplichting en een opzettelijke valse verklaring afgelegd in de aangifte op 19 mei 2014.
Daarbij heeft de gerechtsdeurwaarder moeten weten dat een aankondiging voor huisuitzetting een grote psychische belasting is en al helemaal als daar list en bedrog voor nodig is.

Ik beroep me op Artikel 326 SR

Hij die, met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, hetzij door het aannemen van een valse naam of van een valse hoedanigheid, hetzij door listige kunstgrepen, hetzij door een samenweefsel van verdichtsels, iemand beweegt tot de afgifte van enig goed, tot het ter beschikking stellen van gegevens met geldswaarde in het handelsverkeer, tot het aangaan van een schuld of tot het teniet doen van een inschuld, wordt, als schuldig aan oplichting, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Feiten en omstandigheden:
De exgenoot van van Kessel was in 2013 voornemens een proces tegen haar aan te spannen maar zijn advocaat Mr Aarts die grote persoonlijke belangen heeft bij de Rabobank, adviseerde hem dat niet te doen omdat de Rabobank hem de garantie gaf dat de Rabobank ervoor gingen zorgen dat van Kessel uit haar huis werd gezet.
De gerechtsdeurwaarder heeft hieraan meegewerkt, zij verklaart voorafgaande de betekening van het exploot, informatie ingewonnen te hebben door samen met Johan van Ras filmpjes van verdachte te bekijken en ze verklaart op de hoogte te zijn van de inhoud van het exploot waaraan de stukken aangehecht zijn waar in staat dat er ondertekende documenten van een notaris toegevoegd zijn.
Deze documenten zijn niet op juiste wijze ondertekend en het betreft een notris uit Belgie.
Hierdoor is het duidelijk dat er geen beschikking van een Nederlandse rechter was.
Met deze stukken heb je volgens het Nederlandse wet geen recht tot ontruiming. Waardoor verdachte genoodzaakt en wettelijk verplicht was een burgerarrest uit te voeren.

Door de filmpopnames is vast te stellen dat de gerechtsdeurwaarder niet gegezijzeld of mishandeld werd door verdachte, er werd meerdere malen tegen haar gezegd dat het een burgerarrest betrof maar deurwaarder verklaarde onlangs in het getuigenverhoor niet te weten wat een burgerarrest is en desondanks heeft ze dezelfde avond aangifte gedaan van gijzeling en mishandeling.
Op de onbewerkte filmpnames is onomstotelijk te zien dat ze aan de betreffende rechterarm nog geen seconde lang is aangeraakt en de rode plek op haar arm zoals in het proces verbaal is bijgesloten zit beduidend hoger dan de aanraking aan haar rechterarm.
Hierdoor heeft de gerechtsdeurwaarder een onrechtmatige daad begaan, artikel 188 Wb sr.
Zij die aangifte doet van een strafbaar feit dat gepleegd zou zijn, wetende dat het niet gepleegd is.
De deurwaarder kan zich door het lange tijdsbestek zich niet meer herinneren wie de verbalisant was en of hij haar heeft gewezen dat het doen van valse aangifte een strafbaar feit is.

De vermeende mishandeling door verdachte is, door de bewerkte beelden, vast komen staan dat de rode plek op de foto onmogelijk door verdachte veroorzaakt is.
Er zijn slechts 2 aanrakingen geweest door verdachte van hooguit 3 sec waarvan de eerste aanraking van hooguit 2 seconden haar andere arm betrof.
Het is onmogelijk om iemand binnen 1 sec zo hard te knijpen dat er 45 min later nog een rode plek zichtbaar is, verder laat de gerechtsdeurwaarder geen kreet van pijn horen en op de originele beelden is ook geen enkele keer te zien dat ze pijn aan haar arm heeft.
De tenlastelegging volgens het proces verbaal van R. Derksen (BBN054731) hoofdagent politie Uden is eenvoudige mishandeling, van gijzeling wordt niet gesproken in zijn PV, en dat terwijl de gerechtsdeurwaarder daar wel aangifte van heeft gedaan volgens de stukken die naar verdachte gestuurd zijn.
De gerechtdeurwaarder verklaart in het getuigenverhoor dat ze van de aangifte van gijzeling geen seponering heeft ontvangen.
Hoofdagent Derksen is onbetrouwbaar gebleken in dit onderzoek omdat hij emotioneel teveel betrokken is. Derksen schreeuwde tijdens een verhoor tegen verdachte: “ Ik ga jullie kapot maken, al moet ik er mijn levenswerk van maken.“
Derksen doelde hiermee op “Vitalifeiten” waardoor het pv (PL2100-2014047989) verklaarbaar in het dossier van van Kessel terecht is gekomen.

Hier is de blaming en shaming van verdachte begonnen doordat politie Uden de vermeende gijzeling in het Brabands Dagblad heeft laten zetten.

Ook heeft Derksen verdachte onterecht beschuldigd door haar de betreffende foto te laten zien van de bovenarm van de deurwaarder.
Verder heeft hij verdachte onterecht beschuldigd van het online zetten van de beelden van het voorval met de deurwaarder terwijl verdachte toen nog in bewaring zat en de beelden onmogelijk online had kunnen zetten.
Ook werd verdachte tijdens het laatste verhoor onnodig grondig gefouilleerd in het bijzijn van hoofdagent Derksen en agent van Summeren van politie Uden met de smoes dat ze dachten dat verdachte aan het opnemen was. Verdachte heeft dit als vernederend en als sexuele intimidatie ervaren.

Machtiging tot binnentreden was op basis van :

Artikel 282 wbsr Misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid
Artikel 300 wbsr Mishandeling

Bij het zonder toestemming binnentreden werd minimaal geweld gebruikt en er werd aangenomen dat de vrouw BPJ van Kessel was omdat ze zich toen nog niet kon legitimeren als Magda Wel. Over de vermeende gijzeling waarvan de deurwaarder volgens het exploot aangifte heeft gedaan is verdachte niet verhoort.

Er bestaat bij de reclassering, politie en deurwaarders veel onduidelijkheid over het verschil tussen legitimeren en identificeren zoals nu ook blijkt uit het reclasserings rapport.
Deze termen worden lukraak gebruikt terwijl het verschil tussen legitimeren en identificeren voor verdachte crusiaal is.

De reclassering schrijft dat betrokkenen verdacht werd van wederrechtelijke vrijheidsberoving (art 282/1 WvS) en het advies was supersnelrecht ZSM, de zaak op zitting te laten komen en betrokkenen derhalve te dagvaarden.
Dit advies is niet opgevolgd en ondanks dat verdachte bij vrijlating erom gevraagd heeft kreeg zij geen dagvaarding of boete mee naar huis.

Pas toen verdachte op 6 april 2016 een brief schreef naar Hr Krijtenburg, schijnbaar nu ook de contact persoon van de reclassering, werd er vervolg gegeven aan deze dubieuze zaak.
Ook beschrijft de reclassering dat het gedrag van verdachte onbeschoft was terwijl zij enkel gevraagd heeft om haar recht op een eerlijk proces te respecteren. Verdachte vroeg om een kopie van het televerhoor om zichzelf te kunnen beschermen tegen leugenachtige rapportage, zoals ook daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Dit is een schending van de Equality of arms.

Vaker wordt verwezen naar artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens dat in Nederland algemeen beschouwd wordt als het belangrijkste kader voor de beginselen van behoorlijk proces, omdat het het grondrecht op een eerlijk proces (fair trial) formuleert.
Hierbij gaat het om de volgende vier beginselen:
2.1- het decisiebeginsel: recht op een behandeling en beslissing binnen een redelijke termijn
2.2- het verdedigingsbeginsel (hoor en wederhoor)
2.3- het onpartijdigheidsbeginsel: recht op onafhankelijke en onpartijdige rechtspraak
2.4- het motiveringsbeginsel: recht op motivering van de uitspraak
3- Daarnaast kan men nog onderscheiden:
3.1- het beginsel van toegang tot de rechter (jus de non evocando)
3.2- het recht van partijen op rechtsbijstand
3.3- het openbaarheidsbeginsel: het recht op (interne) openbaarheid: de interne openbaarheid garandeert dat betrokkenen inzage hebben in alle stukken, de externe openbaarheid maakt dat de samenleving de rechtsgang kan controleren.

Het PV PL2100-2014047989-10 van inspecteur Follings (BBN00361) is dubieus te noemen omdat:
Er geen afschrift van het bevel is uitgereikt.
Er geen afschrift verstrekt kan zijn aan de advocaat van van Kessel want van Kessel had en heeft geen advocaat.
Het vertrouwen in de advocatuur is bij verdachte op dusdanige wijze geschaad dat zij meer vertrouwen heeft in zichzelf dan in een aangewezen advocaat door de staat.

Het is door verdachte niet te verklaren waardoor de gerechtsdeurwaarder pijn aan haar arm had en waardoor de rode plek ontstaan is.
De gerechtsdeurwaarder blijft ook tijdens het verhoor op 31 januari 2018 bij haar standpunt dat de rode plek door verdachte veroorzaakt is.
Dit is echter op de beelden niet te zien of te horen en daardoor is er geen enkel bewijs dat verdachte hiervoor verantwoordelijk zou zijn.

Zie onbewerkte beelden:
In het PV (PL2100-2014047989-1) dat Mevr Vullings op heeft laten maken door hoofdagent van Summeren (BBN 06451) is te lezen dat de gerechtsdeurwaarder de situatie anders heeft ervaren dan wat er daadwerkelijk gebeurt is en zoals dat op de originele filmbeelden te zien is. Het is niet aan verdachte om te beoordelen of de gerechtsdeurwaarder aan waanideeen lijd.
De gerechtsdeurwaarder meent nog steeds dat:
verdachte haar vast gehouden heeft
verdachte haar geknepen heeft
de gerechtsdeurwaarder zich heeft moeten los rukken van verdachte
de gerechtsdeurwaarder heeft gevoeld dat verdachte bleef knijpen
de gerechtsdeurwaarder blijft stellig geloven dat ze gegzijzeld werd
de gerechtsdeurwaarder verklaart dat ze door de voortuin gerent heeft
de gerechtsdeurwaarder verklaart dat ze direct in haar auto is gaan zitten
de gerechtsdeurwaarder heeft verdachte horen zeggen “jij gaat nergens naar toe”

Verdachte heeft in het hele voorval nog geen 3 sec fysiek contact met de gerechtsdeurwaarder gehad en van knijpen of los moeten rukken is al helemaal geen sprake geweest. Verdachte is tegen elke vorm van geweld en heeft dit burgerarrest geweldloos uitgevoerd.
Knijpen is pijn doen door haar vel tussen de vingers te drukken of spreekwoordelijk “hem knijpen als een oude dief”, het is aannemelijk dat de gerechtsdeurwaarder hem kneep als een oude dief gezien ze willens en wetens valse aangifte tegen verdachte heeft gedaan in samenspanning met hoofdagent van Summeren die hiermee ook misbruik maakt van het procesrecht.
Ook wordt door politie Uden geen wederhoor gepleegd en wordt van Kessel direct als verdachte aangemerkt en zelfs al schuldig bevonden door politie Uden. En deze valse beschuldiging wordt doorgegeven aan landelijke nieuwsbladen.
Zie bijlage 1.
Ik beroep hiervoor op art. 14: gelijkheid voor de rechter, vermoeden van onschuld,
Deze zwarte propaganda is valse informatie die enkel van politie Uden afkomstig kan zijn. Het doel hiervan is het zwartmaken, demoniseren of belachelijk maken van verdachte. Het is een vorm van psychologische oorlogsvoering.
Pas in het verhoor met PV (PL2100-2014018450) van brigadier van Summeren en hoofdagent Derksen blijkt voor verdachte, dat er aangifte is gedaan van smaad en laster door het notariskantoor Uden.
Het is natuurlijk te bizar voor woorden dat een belanghebbende in een zaak, zelf 2 weken op speurtocht moet om het verzoekschrift in handen te krijgen om verweer te kunnen maken tegen de Rabobank die op onwettige en onrechtmatige wijze haar huis aan het stelen is.
Dit berust niet op toeval maar blijkt een vertragingstechniek die door het OM veelvuldig op van Kessel wordt toegepast.

Zo wordt op 30 december 2016 een dagvaarding aangemaakt, die op 2 januari verstuurd wordt, waar van Kessel op 27 januari een bericht over vind in haar brievenbus terwijl van Kessel ten tijde van bezorging aanwezig was op dat adres.
Op 3 februari gaat het OM de dagvaarding opnieuw versturen terwijl de deze zitting op 21 februari gepland staat. Op 7 februari is er nog steeds geen dagvaarding binnen.

En hoewel er een duidelijke strafuitsluittingsgrond bestaat doordat van verdachte haar noodweer aangegeven heeft en ze het stroomstootwapen vrijwillig heeft afgestaan aan agent Dennis de Beste, zonder het gebruikt te hebben, of de intentie gehad te hebben om het daadwerkelijk te gebruiken, wordt verdachte toch veroordeeld waardoor haar een strafblad zonder straf wordt aangesmeerd.

Ook in deze zaak heeft van Kessel een aanvraag gedaan om getuige agent Dennis de Beste op te roepen, hier is geen gehoor aan gegeven.
Agent de Beste (ZHZ 03585) documenteert namelijk dat verdachte geen afstand heeft gedaan van het stroomstootwapen, waardoor de rechter haar schuldig acht aan verboden wapenbezit terwijl in werkelijkheid van Kessel het stroomstootwapen vrijwillig heeft afgestaan waardoor de zaak geseponeerd had moeten worden en van Kessel geen strafbald zou hebben gekregen.

Op 22 september 2017 en op 11 oktober 2017 wordt door van Kessel weer een aanvraag gedaan om inzage te krijgen in het volledige strafdossier.
Op 19 oktober heeft van Kessel mw (Ellie) Kox, senior administratief medewerker van Team strafrecht, er met artikel 30 lid 1 SV er op moeten wijzen dat de verdediging geschaad wordt en er geen sprake is van een eerlijk proces omdat er geen inzage wordt verleend aan van Kessel.

Op 21 oktober 2017 ontvangt van Kessel een onleesbare zwart-wit kopie van een deel van het dossier. Wat gezien kan worden als een strafbaar feit onder artikel 187 Wetboek van Strafrecht. Het dossier is gedeeltelijk onleesbaar geprint met het oogmerk om de kennisneming daarvan te beletten of te bemoeilijken.
Op 31 oktober vraagt van Kessel nogmaals om volledige inzage en hoewel er nog 2 documenten per mail nagestuurd worden kan verdachte er niet vanuit gaan dat ze nu wel het volledige dossier heeft ontvangen.
Verdachte mist in het dossier onder andere alle aangiftes die zijzelf heeft gedaan.
Zoals de aangifte tegen de rabobank en de deurwaarder die de politie Uden niet wilde opnemen ondanks de verplichting, daardoor is van Kessel in Helmond aangifte gaan doen.
De politie is op grond van artikel 163 lid 5 en artikel 165 lid 1 Sv verplicht de aangifte of klacht in ontvangst te nemen.

Het is raadselachtig te noemen dat eind 2014 er geen enkele registratie te vinden was door een opsporingsambtenaar, dat van Kessel 3 dagen in hechtenis had gezeten. Waardoor het voor haar op dat moment verklaarbaar was dat van Kessel geen enkel antwoord of betaling had ontvangen op de factuur en de herinnering die van Kessel op respectievelijk op 29 mei 2014 en 27 juni 2014 gestuurd had.

Op 6 april 2016 belt van Kessel met Peter van Wiechen, klachtencoordinator met het verzoek om inzage te krijgen in het gehele dossier en dan blijkt dat er ineens wel een registratie te vinden is onder nummer 2014-047989 en hoewel de reclassering snelrecht heeft geadviseerd is er 2 jaar later nog steeds niks mee gedaan.

Op 10 januari 2017 krijgt verdachte te horen dat ze voorafgaande de zitting op 11 januari 2017 inzage krijgt in het dossier. Hier wordt door verdachte van afgezien omdat het onmogelijk is om in zon kort tijdsbestek daar op te reageren.

De politierechter mr. C.J. Sangers-de Jong heeft op 11 januari 2017 na sluitingstijd van de rechtbank, het rechtsbeginsel ‘ équality of arms’ meerdere malen en in samenspanning geschonden.
Mr. Sangers- de Jong heeft op geen enkele wijze rekening gehouden met de bewijsmiddelen aangedragen door verdachte ,klaagster in deze.
De beoordeling van de rechtmatigheid en doelmatigheid van het door verdachte uitgevoerde burgerarrest, verdachte heeft de linkjes van de youtube filmpjes aan het dossier toegevoegd, is als bewijsmiddel volledig genegeerd.
Het opgenomen burgerarrest toont immers aan dat verdachte handelde conform de geldende Wet- en regelgeving en dat van mishandeling geen sprake kan zijn zowel niet in de opzet als intentie.
Mr. Sangers- de Jong heeft haar uitspraak niet onderbouwd hoe zij tot dit besluit is gekomen en wat de bewijsmiddelen zouden zijn.
Ook had ze moeten kijken naar de redenen die opgegeven zijn waarom het geschil met de Rabobank en daarmee ook de betreffende deurwaarder was ontstaan.

Als er al sprake zou zijn van escalatie is die geheel en enkel te wijten aan:
– het vermeende slachtoffer, mevr Vullings in de hoedanigheid van de gerechtsdeurwaarder, op valse gronden, valsheid in geschrifte, fraude e.a. die verdachte meent te moeten betrekken bij het plegen van strafbare feiten.
Door het doen van een valse aangifte door de gerechtsdeurwaarder wordt een correct uitgevoerd burgerarrest ‘overruled’.
Gerechtsdeurwaarder verlaart in het verhoor dat ze niet weet wat een burgerarrest is.
De rechter dient rekening te houden met zowel het eigen belang van het vermeende slachtoffer als vermeende verdachte ofwel klaagster maar ook het algemeen belang en de rol van de RABOBANK nv en:

– de politie, door het negeren van het rechtens uitgevoerde burgerarrest en het niet direct horen van de vermeende verdachte. Tevens zijn beelden echter van groter gewicht dan een verklaring van een getuige wat betreft waarde als bewijsmiddel. Getuige heeft een mening en op beelden is te zien wat er in werkelijkheid gebeurt en gezegd is.
– het OM, door een eenzijdige benadering zonder onderzoek naar het causaal verband tussen oorzaak en gevolg. Zo worden talloze aangiftes van klaagster in het voortraject zonder een sepot bericht afgedaan.

Dat de desbetreffende politierechter de klaagster niet heeft gehoord in zowel materiele als formele zin blijkt uit de volgende feiten en omstandigheden.
Klaagster gaf aan dat zij op medische gronden (IVA) niet in staat is tot het verrichten van arbeid en dus voor een taakstraf niet aanmerking kan komen.
De eerst volgende vraag van de politierechter was daarop echter: ‘ Of klaagster een taakstraf kan uitvoeren?’

Des te opvallender is dan ook dat de politierechter mr. C.J. Sangers-de Jong geen enkel woord rept over het rechtmatig en doelmatige karakter van het door klaagster uitgevoerde burgerarrest. Dit burgerarrest is volledig en integraal opgenomen en het linkje van het digitaal opgeslagen filmmateriaal is door dezelfde rechter als bewijs ter zijde geschoven.
Hierdoor werd duidelijk dat de rechtbank het belang van de grote partijen beschermt, niet de Wet hanteert, en al helemaal niet de rechten van een individuele burger respecteert.
Ondanks het criminaliseren, psychiatriseren, blaming and shaming van verdachte, laat zij telkens voorbeeldig gedrag zien. Het feit dat zij geen advocaat kan vinden die haar belangen wil behartigen zoals advocaat Joost de brak, Mr Baumgarten en Mr Sniptzler die allen niet de ernst van de zaak in willen zien.

Mr Sniptzler is zelfs van mening na het zien van het youtubefilmpje https://www.youtube.com/watch?v=r6Xy6jFr7c0 dat het een eenvoudige zaak is voor vrijspraak, zoals hij in het opgenomen telefoongesprek met verdachte besproken heeft, maar komt niet op 1 lijn wat betreft de inhoud van de verdediging. En ondanks de duidelijke afspraak dat het bijstaan van verdachte niet gewenst is verschijnt hij toch voorafgaande het getuigenverhoor op 31 jan 2018, en probeert hij met listige kunstgrepen de verdachte en de voorzitter te overreden, wat verdachte als opdringerig ervaren heeft.

Verdachte staat op voorhand op grote achterstand omdat zij zelf, zonder enige opleiding in de advocatuur, het proces moet voeren met alle tegenwerking in de inzage van het volledige dossier, dit geeft nog eens duidelijk aan dat verdachte geen eerlijk proces gegunt werd.
Dit is een schending van de Equality of arms en het verbod op détournement de pouvoir dat is ontstaan uit jurisprudentie van de Hoge Raad der Nederlanden en is nadien gecodificeerd in art. 3:3 Awb.

List, bedrog en samenspanning alleen bleken nog steeds niet voldoende. Het criminaliseren, demoniseren middels smaad en laster vormde een vast bestanddeel in de wijze van communiceren tussen de autoriteiten en van klaagster.
Klaagster vermoed hier dan ook duidelijk kwade wil en opzet vanuit de burelen van de RABObank.

Ook uit het politiedossier blijkt dat er getracht is klaagster te psychiatriseren door de vermeende suicide poging waarvoor klaagster werd overgedragen naar psychiatrische instelling Yulius.
Klaagster is door de rapportage van de psychologen van Yulius aantoonbaar geen verward persoon zoals zij ook direct aan de agenten heeft verklaart.
Maar door de eenzijdige aanname van de politie Hardinxveld die haar hebben overgebracht naar de psychiatrische instelling Yulius, heeft haar dat voorval wel een halve dag tijd en 800 euro gekost.
Uit de rapportage blijkt dat klaagster helder en adequaat reageert, de concentratie ongestoord is, zij geen psychotische belevingen heeft, het denken coherent verloopt, geen wanen en hallucinaties heeft.
In de eenzijdige onvolledige politie rapportage is geen verklaring van van Kessel opgenomen.
Het recht van verdachte wordt geschonden, op artikel 14 IVBPR namelijk het recht om gehoord te worden en onschuldig te worden geacht. Politie had een onderzoek in moeten stellen naar de melder nadat verdachte al 3 keer had uitgesproken dat zij niet verward was maar dat ze geframed werd.
Doordat agent Dennis de Beste ter plaatse getipt werd door de melder over de teaser is er ondanks het uitsluitingsbeginsel van noodweerexces toch een strafblad uitgerolt, waar ieder ander persoon een seponering had gekregen.
Daardoor is ook de criminalisering van van Kessel vast komt te staan. Waardoor verdachte zich niet meer durfde te identificeren met de natuurlijke persoon en het vertrouwen is verloren in de politie.

Conclusie:
De bewijsmiddellen ten voordele van de verdachte worden niet in het dossier opgenomen.
En ook de aangiften die klaagster gedaan heeft zien we nergens terug in het dossier.
Hiermee is aangetoond dat de schijn van onpartijdigheid in deze kwestie geweld is aangedaan aangezien een niet overtuigend bewijsmiddel zonder duidelijke causale verwijzing tussen vermeende verwonding en slachtoffer een op een kan worden aangetoond.

Door een procedure tegen van Kessel te beginnen die op een onwaarheid berustte, heeft de gerechtsdeurwaarder tegen van Kessel een onrechtmatige daad gepleegd en/of misbruik van
bevoegdheid/ procesrecht gemaakt. Dat deze vrouw zich als zijnde toegevoegd kandidaat gerechtsdeurwaarder heeft schuldig gemaakt aan dit soort evidente onrechtmatigheden, maakt de zaak nog ernstiger.
Door deze onrechtmatige procedure heeft niet alleen van Kessel veel schade geleden maar is er ook geweld aangedaan aan de betrouwbaarheid van gerechtsdeurwaarders, politie, justitie reclassering en het OM. Die aantoonbaar hebben meegewerkt aan het criminaliseren en demoniseren van verdachte.
“van misbruik van procesrecht is pas sprake, als het instellen van de vordering, gelet op de evidente ongegrondheid ervan, in verband met de betrokken belangen achterwege had moeten blijven.
Hiervan kan sprake zijn als de eiser zijn vordering baseert op feiten en omstandigheden waarvan hij de onjuistheid kende, danwel behoorde te kennen.

Het praecipe leert ons :
Dat een van de verschillende juridische misslagen die een gedaagde bevelen om iets te doen, of om te laten, zien waarom het niet zou moeten gebeuren.
Niets kan worden geboren uit fraude.

Voor de tenlasteleggingen eist de verdachte dan ook vrijspraak.

liefde is de sleutel

Related Posts

Vitalilive 2.0 aflevering 1

Vitalilive 2.0 aflevering 1

Uitspraak mishandeling deurwaarder

Uitspraak mishandeling deurwaarder

Ervaringskundige spreekt zich uit

Ervaringskundige spreekt zich uit

Vitalilive Extra – Het Raboproces

Vitalilive Extra – Het Raboproces

Geef een reactie

Translate »